Η εποχή του τίποτα

Η εποχή του τίποτα

Γνωρίζαμε για το αυγό του Κολόμβου, είχαμε… φρίξει όταν κάποιοι ξεκίνησαν να γράφουν το αυγό με «β», αυτό δεν ήταν τίποτα μπροστά στα… χρυσαύγουλα. Για να μην πω για το αυγό στο τραπέζι, που για πολλούς από εμάς είναι αιτία να μας κοπεί η όρεξη και για άλλους κύριο συστατικό σε μια σειρά από γευστικούς συνδυασμούς. Τώρα έχουμε και το… διαδικτυακό αυγό.

Για όσους δεν το πήραν χαμπάρι, ένας τύπος είδε ως… πρόκληση το γεγονός ότι η φωτογραφία του μωρού της Κάιλι Τζένερ βρίσκονταν στην κορυφή με 18 εκατομμύρια likes κι είπε να το ξεπεράσει. Πόσταρε ένα αυγό στο Instagram, κάλεσε τον κόσμο να καταρρίψουν το παγκόσμιο ρεκόρ κι έτσι το αυγό έγινε κυρίαρχο συστατικό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

«So what» θα έλεγε όποιος δεν ήθελε να γράψει αυτό που σκέφτονταν κι αφορούσε τα… διάσημα τού Καράμπελα. Κι, όμως, είναι κάτι που πρέπει να μας απασχολήσει. Ζούμε, πλέον, κι επίσημα στην εποχή του… τίποτα. Στην εποχή που καθένας μπορεί να προσπαθήσει να γίνει διάσημος, δίχως… προσπάθεια. Πετά μια μαλακία κι όσο πιο μαλακία είναι η μαλακία, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχει να πετύχει.

Μοιάζει να είναι η εκδίκηση του τύπου που νιώθει «τίποτα», απέναντι σε όποιον έχει μοχθήσει. Πρόδηλο είναι ότι δεν εννοώ την κ. Τζένερ, που μάλλον δεν έχει προσφέρει στην παγκόσμια ιστορία περισσότερα από ένα… αυγό. Αλλά και το γεγονός ότι μεταξύ αυτών έχουμε να διαλέξουμε, προκαλεί θλίψη.

Τα ΜΚΔ είναι καινούριο φρούτο και κατά μία εκδοχή εμείς είμαστε τα… πειραματόζωα. Δεν υπάρχουν οδηγίες χρήσης για κάτι που ξεκίνησε το 2007 και που καθένας το κάνει με τον δικό του τρόπο. Άλλος βγάζει τα εσώψυχά του, άλλος γίνεται τρολ, άλλος βάζει τον παππού του ημιθανή με τα σωληνάκια στο χέρι, άλλος στέλνει μήνυμα αγάπης στο τρίχρονο παιδί του μέσω διαδικτύου, λες κι έχει το μωρό λογαριασμό στο facebook, λες κι ο ίδιος (ή η ίδια) είναι στη φάμπρικα στη Γερμανία και δεν το έχει δίπλα του να το αγκαλιάσει.

Αλλά, ποιος είμαι εγώ να κρίνω τις διαδικτυακές συμπεριφορές; Υπάρχει κώδικας καλής συμπεριφοράς κι ορθολογικής ανάρτησης; Αυτό το αίσθημα απόλυτης ελευθερίας είναι που γιγάντωσε τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης κι αποχαύνωσε αυτούς που είχαν ξεκινήσει προ καιρού να απέχουν από ζοφερές σκέψεις. Δεν χρειαζόμαστε πολιτικές αντιλήψεις, μακριά από κόμματα και πολιτική, ήταν το μότο γενιών.

Αποτέλεσμα να σκίζουν τα ρούχα τους για το ποιος είναι περισσότερο ή λιγότερο εθνοπροδότης, για ένα θέμα που ουσιαστικά έχει κριθεί εδώ και δεκαετίες και τώρα (κατά παραγγελία) αποφάσισαν οι «μεγάλοι» (ΗΠΑ) ότι πρέπει να λυθεί, βάζοντας σε δεινή θέση όλο το πολιτικό σύστημα δύο χωρών, για ένα όνομα που όποιος έχει ταξιδέψει, γνωρίζει ότι έχει αποδοθεί (καλώς ή κακώς).

Την ίδια στιγμή, αυτοί που ετοιμάζουν φουστανέλες και περικεφαλαίες κι ηδονίζονται στο άκουσμα του ονόματος του Αλέξανδρου, αδιαφορούν που χάνονται ζωές (είτε από αυτοκτονίες, είτε από άγχος που συμβάλλει καθοριστικά σε αιφνίδιους θανάτους), που οι τράπεζες παίρνουν τα σπίτια, που καταργούνται δικαιώματα και εργατικές κατακτήσεις. Το σημαντικό είναι να έχουμε την άνεση να ψωνίζουμε Κυριακή, άμα λάχει. Λες κι οι υπάλληλοι των καταστημάτων δεν έχουν παιδιά, που θέλουν δίπλα τους γονείς τους, έστω αυτή τη γαμημένη Κυριακή.

Ποιος φταίει για την οικονομική κρίση; Ο Μαρξ την είχε καταγράψει αιώνες πριν και δεν είχε το χάρισμα του Παΐσιου. Πώς μπορούμε να αλλάξουμε τις ζωές μας; Πώς μπορούμε να αντιδράσουμε; Τι πρέπει να κάνουμε για να μην καταστρέψουμε οικολογικά τον πλανήτη; Πώς σταματά ο κύκλος της βίας και των πολέμων; Πολλά θα μπορούσα να συμπληρώσω, αλλά γιατί να κουραστούμε με αναχρονιστικές σκέψεις;

Αρκεί ένα αυγό και γίνεσαι κατακτητής της κορυφής. Δίχως καν να είσαι αγρότης. Μια φωτογραφία ενός αυγού κι η ζωή σου αλλάζει. Εμπρός, λοιπόν, καλοί μου άνθρωποι, απαντήστε με ζαρζαβατικά και τομάτες, φωτογραφίστε την τσίμπλα στο μάτι σας, το κιλοτάκι της γυναίκας σας (το σεξ παραδοσιακά πουλάει) και πού ξέρετε, μπορεί να είσαστε ο επόμενος «τίποτας» που έγινε -στην κοσμάρα του- κάτι…


Αλλα άρθρα του συντάκτη