Όταν οι νότες βάφονται με αίμα…

Μπορεί η επίθεση στο Μάντσεστερ να ‘ναι ακόμα μία με ακόμα περισσότερους τραυματίες και νεκρούς στον ακήρυχτο πόλεμο μεταξύ των Ισλαμιστών φονταμενταλιστών και της Ευρώπης, που πληρώνει τα ιστορικά λάθη της με αίμα αθώων. Δεν είναι έτσι! Στο στόχαστρό της ακραίας θρησκευτικής ιδεολογίας βρέθηκε η μουσική.

Θεμελιώδης αποστολή της μουσικής, βέβαια, είναι να ενώνει τους λαούς και να ξεπερνά γεωγραφικά όρια και θρησκευτικά παραπετάσματα που εμποδίζουν τους ανθρώπους να αισθανθούν, να εκφραστούν και να επικοινωνήσουν μέσω αυτής της παγκόσμιας γλώσσας. Μιας γλώσσας που δεν έχει κανόνες, ρήματα, αντωνυμίες και εγκλίσεις αλλά έχει μόνο επτά στοιχεία: τις νότες. Κι οι νότες, τα ξημερώματα, σίγησαν!

Ίσως η Αριάνα Γκράντε να μην συγκαταλέγεται μεταξύ των ακουσμάτων σας -σίγουρα όχι ανάμεσα σ’ εκείνα του γράφοντα- μα είναι μια σταρ της παγκόσμιας μουσικής βιομηχανίας με απίστευτο έρεισμα στη νεολαία, η οποία “έπεσε” σαν διάττων αστήρ θύμα των πολιτικών στη Συρία, στην Ουκρανία, στη Λιβύη, σε όλα τα ανοιχτά μέτωπα του πλανήτη. Κάποιοι, όμως, αυθαίρετα, επέλεξαν να πάρουν “εκδίκηση” εφαρμόζοντας επιδεικτικά το “οφθαλμός αντί οφθαλμού” θεωρώντας ότι επιτιθέμενοι στη Γηραιά Αλβιόνα επιτυγχάνουν τον …περαιτέρω εκφασισμό της Γηραιάς Ηπείρου, τη στιγμή που προσπαθεί να βρει ξανά τις δημοκρατικές της αρχές.

Η τρομοκρατία δεν ηττάται με δημοκρατικές δηλώσεις που τις ακολουθούν ρατσιστικές πράξεις (π.χ. τείχη). Ηττάται με τα ταξίδια του νου, με τη γνώση, με τη συνειδητοποίηση ότι κάποια δημιουργήματα –ανθρώπινα δημιουργήματα– είναι υπεράνω χρώματος, θρησκείας, συνόρων. Μία βόμβα σκοτώνει ανθρώπους και εκκολάπτει το αυγό του φιδιού προς επικράτηση αντιλήψεων και πεποιθήσεων επειδή ορισμένοι –Ισλαμιστές και μη– είναι… αλλεργικοί στη διαφορετικότητα.

Φτάνει, όμως, να θυμηθούμε ότι στη Μυθολογία μας, (και) η μουσική έχει θεϊκή προέλευση. Ας μην την κάνουμε θνητή τυφλωμένοι από τη μισαλλοδοξία και την εμπάθεια. Δεν της αξίζει!